Twórczość Adama Mickiewicza jest w Polsce jedną z najbardziej rozpowszechnionych i najczęściej omawianych treści literackich na każdym poziomie edukacji. Nadreprezentacja dzieł romantycznych w kanonie lektur szkolnych prowadzi jednak do zjawiska obojętności odbiorców wobec genialnych elementów stylu, technik i obrazów poetyckich Mickiewicza.
Dwustuletni dorobek mistrza ujawnia dotąd niewykorzystany potencjał interpretacyjny, który może być określany jako „geometria wyobraźni”. Ten obszar nie został dotąd w pełni opisany w ramach tradycyjnych metod analizy historycznoliterackiej. Opisanie mechanizmów, które stoją za światem przedstawionym przy użyciu jedynie tekstu okazuje się niewystarczające. Konieczny jest model ostensywny — a więc demonstracja poprzez przedmiot i gest.
Książka powstała jako odpowiedź na brak narzędzi pozwalających adekwatnie uchwycić sposób, w jaki wersy Mickiewicza aktywują wyobraźnię odbiorcy, szczególnie w wymiarze wertykalnym (tj. związanym z ruchem w górę/dół, warstwowością znaczeń, przenikaniem światów).
Verticalia stanowią próbę zademonstrowania elementów mechaniki wyobraźni Mickiewicza poprzez konstrukcję przykładowych modeli, analiz i gestów interpretacyjnych, które mają pokazać działanie zjawiska, a nie jedynie je opisywać. Modele te zrealizowano jako sześć obiektów: cztery pop-upy (każdy wykonany w innej technice), taumatrop i stereogram. Bezpośrednią inspiracją były wybrane teksty z tomu Ballady i romanse, a publikacja to efekt działań na styku literaturoznawstwa, sztuki wizualnej, designu i elementów optyki.
Autorki: Elżbieta Owczarek, Zofia Szczęsna